Ανατρεπτικό «Παγκάκι»

Κριτική της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Μια ανατρεπτική κωμωδία για γέλια και για κλάματα είναι το παγκάκι του Ρώσου συγγραφέα Αλεξάντερ Γκέλμαν, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη. Ένας άντρας και μία γυναίκα συναντιούνται τυχαία σε ένα παγκάκι  στο πάρκο της γειτονιάς. Είναι στα αλήθεια μεταξύ τους άγνωστοι; Σύντομα η συνάντησή τους οδηγεί στην  αποκάλυψη των δύο ιδιαίτερων χαρακτήρων που δεν είναι πάντα τόσο αθώοι  και το έργο μετατρέπεται σε ένα βαθύ, κωμικοτραγικό ψυχογράφημα των δύο ηρώων, καθώς αυτοί  μένουν προσκολλημένοι στις βαθύτερες αντιλήψεις τους αδιαφορώντας για την πραγματικότητα που τους αποκαλύπτεται. Η μοναξιά, η ανάγκη για συντροφιά, έστω εφήμερη, η σχέση ανάμεσα στα δύο φύλα, η αλήθεια και το ψέμα γίνονται θέματα για συζήτηση. Το έργο είναι εξαιρετικά καλογραμμένο, περιεκτικό, μεστό, με απολαυστικούς διαλόγους και εμβληματικές ατάκες και αν και γράφτηκε το 1983 παραμένει επίκαιρο.

Ατμοσφαιρική «Μεγάλη Πλατεία»!

Κριτική της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Μια τοιχογραφία της Ελλάδας και ακόμη πιο στενά της Σαλονίκης, της εποχής από το μεσοπόλεμο έως και μετά τον εμφύλιο, είναι «η Μεγάλη Πλατεία» του Νίκου Μπακόλα, το εμβληματικό, δαιδαλώδες, πολυσέλιδο μυθιστόρημα με την ιδιαίτερη λογοτεχνική γραφή που άφησε εποχή και το 1988 τιμήθηκε με το πρώτο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος.

Ιδιαίτερος, σαρκαστικός Οθέλλος

Κριτική της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Ο μοχθηρός  Ιάγος ,όταν δεν παίρνει την προαγωγή που ανέμενε από τον στρατηγό Οθέλλο και αντί γι αυτόν προάγεται ο Κάσσιος, βάζει σε εφαρμογή ένα σατανικό σχέδιο για εκδικηθεί. Με ύπουλο τρόπο σπέρνει την αμφιβολία  στο μυαλό του Οθέλλου όσον αφορά τη σύζυγό του Δυσδαιμόνα, κατηγορώντας την εμμέσως ότι τον απατά με τον Κάσσιο. Ο Οθέλλος γίνεται σύντομα ο δυστυχέστερος των ανθρώπων και η λατρεία που είχε στη σύζυγό του μετατρέπεται σε μίσος.

Απολαυστική «Ορέστεια»

Κριτική της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Πεντακόσιοι αυθεντικοί στίχοι του Αισχύλου, κομμάτια από περιλήψεις και πάμπολλα ενδιάμεσα απολαυστικά δρώμενα συνθέτουν την παράσταση « Αισχύλου Ορέστ3ια… μια διαδρομή» που στήθηκε με πολύ κέφι, αγάπη αλλά εμφανέστατα και μόχθο!

Τρεις ηθοποιοί , οι Διονύσης Καραθανάσης, Ιωάννα Λαμνή και Στάθης Μαυρόπουλος αναλαμβάνουν να ταξιδέψουν τους θεατές στην εποχή που παιζόταν η Ορέστεια στην αρχαία Αθήνα αλλά και να αποδώσουν το έργο με τον δικό τους μοναδικό, διασκεδαστικό τρόπο συστήνοντας το στο κοινό σε μια άλλη διάσταση! Έτσι, η τραγωδία γίνεται κωμωδία, το δάκρυ γίνεται γέλιο και η έμπνευση γίνεται φως για να ξαναφωτίσει τον Αισχύλο για αρχάριους και προχωρημένους. Σκηνοθετικά ευρήματα, φιλονικίες μεταξύ των τριών ηθοποιών, επαναλήψεις και  υπερβολές παίρνουν ζωή μέσα στην υπερβολή του ίδιου του δράματος με ένα άκρως ενδιαφέρον  ευχάριστο αλλά και με σεβασμό στο πρωτότυπο κείμενο  αποτέλεσμα.  Η σκηνοθεσία είναι του Στάθη Μαυρόπουλου.

Αξίζει να το δουν και έφηβοι μαθητές μαζί με τους καθηγητές τους αν αποφασίσουν να πάνε σε παρεούλες σε μια βραδινή παράσταση. Δείτε το! 

Συντελεστές παράστασης:

ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ – ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Η ομάδα
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Γιώργος Φράγκογλου
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Στάθης Μαυρόπουλος
ΣΚΗΝΙΚΑ – ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Μαρία Καβαλιώτη
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Διονύσης Καραθανάσης
ΚΙΝΗΣΗ: Μαριάνθη Ψωματάκη
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Αλέκος Σπυριδάκης
ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ: Γιώργος Μαυρόπουλος
ΨΙΜΥΘΙΟΛΟΓΟΣ: Ειρήνη Σιγανού
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΕΝΤΥΠΩΝ: Lacrimoza Design
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Τάσος Θώμογλου
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: Απόστολος Λιάπης
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Alte Fablon

ΠΑΙΖΟΥΝ:
Διονύσης Καραθανάσης,
Ιωάννα Λαμνή,
Στάθης Μαυρόπουλος

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 

 80 λεπτά

«Προσωπική συμφωνία» στη Θεσσαλονίκη!

Κριτική της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Μετά το τέλος του 2^ου παγκοσμίου πολέμου και ενώ λαμβάνει χώρα η δίκη της Νυρεμβέργης στο Βερολίνο ο Αμερικανός Ταγματάρχης Άρνολντ έχοντας ο ίδιος σκληρές εμπειρίες από τον πόλεμο και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αναζητά στη διάρκεια των ανακρίσεων το « μεγάλο ψάρι»,  προσπαθώντας με νύχια και δόντια να στοιχειοθετήσει το κατηγορητήριο και να αποδείξει πως ο σημαντικότερος μαέστρος  της Γερμανίας Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ ήταν μέλος του ναζιστικού κόμματος και προσωπικός φίλος του Αδόλφου Χίτλερ. Ο  

Φουρτβένγκλερ από τη μεριά του δηλώνει κατηγορηματικά και ανταπαντά πως σε όλη του τη ζωή υπήρξε μόνο ένας αφοσιωμένος υπηρέτης της τέχνης και του πολιτισμού και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με την πολιτική. Καταλύτης ανάμεσά τους το δεύτερο βιολί, ο Ρόντε, παλιός συνεργάτης του μαέστρου,  που φαίνεται να γνωρίζει κάποια μυστικά του.

Εξαιρετικός «Δον Ζουάν» από την «5η εποχή».

Κριτική της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

«Δον Ζουάν»! Το έξοχο, καυστικό, πρωτοποριακό κείμενο του Μολιέρου ανεβαίνει από την «5η εποχή» σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη και σαφέστατη μετάφραση της Παναγιώτας Πανταζή,  που κρατά αμείωτη την προσοχή των θεατών. Ο αμετανόητος Δον Ζουάν  δεν είναι απλά ένας καρδιοκτακτητής που στοχεύει σε όποιο θηλυκό βρεθεί στο δρόμο του για να το εγκαταλείψει μόλις το βαρεθεί αλλά ένας συνειδητοποιημένος αμοραλιστής ήρωας, που επιλέγει να ζει  την κάθε στιγμή έντονα, χωρίς όρια και υπερασπίζεται με πάθος τον εαυτό του για όλες του τις πράξεις.

Eμπνευσμένος «Προμηθέας Δεσμώτης»

Κριτική της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Μια υψηλής αισθητικής παραγωγή από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας είχαμε την χαρά να παρακολουθήσουμε εχθές το βράδυ στο θέατρο Δάσους ∙ « Προμηθέας Δεσμώτης», του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη, καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ, ο οποίος έκανε και τη δραματουργική επεξεργασία,  σε μια στιγμή απόλυτης ωριμότητας του σκηνοθέτη. Τη μετάφραση έκανε ο Δημήτρης Δημητριάδης.