Γευτήκαμε " Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ"

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Τον παθαισμένο έρωτα μιας διάσημης σχεδιάστριας μόδας για μια νεαρή κοπέλα πραγματεύεται το έργο αυτό, που βασίζεται στην γνωστή ταινία του Ράινερ, Βέρνερ Φασμπίντερ. Αλλά σίγουρα δεν αφορά μόνο τον ομοφυλοφιλικό έρωτα, είναι μια ιστορία που  θα μπορούσε να είχε συμβεί ανάμεσα σε οποιοδήποτε  ζευγάρι. Με αυτή την αφορμή, το σενάριο κάνει μια διείσδυση στις σχέσεις έρωτα και εξουσίας που αναπτύσσονται ανάμεσα σε έξι γυναίκες διαφορετικών γενεών.

«ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ» , αξέχαστη εμπειρία

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Μια λαμπερή παράσταση, ξεσηκωτική, χορταστική, γεμάτη τραγούδι, χορό, αδιάκοπο γέλιο και μπόλικη συγκίνηση, μια υπερπαραγωγή παρακολούθησα την Τετάρτη στο Ράδιο Σίτυ. Είναι το «ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ», με τη Δέσποινα Βανδή στον πρωταγωνιστικό ρόλο και μια πλειάδα καλών ηθοποιών να την πλαισιώνουν.

Βρισκόμαστε σε ένα ελληνικό νησί. Η Ντόνα, που διατηρεί εκεί πανσιόν, ζει με την κόρη της που την μεγάλωσε μόνη  και  η οποία ετοιμάζεται  να παντρευτεί. Στην κρίσιμη αυτή στιγμή η κόρη ανακαλύπτει  το νεανικό  ημερολόγιο της μητέρας της, στο οποίο φαίνεται ότι οι πιθανοί πατέρες της είναι τρεις. Με μεγάλη λαχτάρα να συναντήσει και να γνωρίσει επιτέλους το μπαμπά της τους προσκαλεί και τους τρεις στο γάμο κρυφά από τη μητέρα της και όταν αυτοί καταφθάνουν πολλά και διάφορα αστεία και σοβαρά λαμβάνουν χώρα.

« Περιμένοντας το Γκοντό», άξιζε η αναμονή

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Δυο συμπαθητικοί αλήτες, δυο πάμφτωχοι, ρακένδυτοι, άστεγοι, δυο κλοουνίστικες φιγούρες, ο Βλαδιμίρ και ο Εστραγκόν  είναι οι βασικοί ήρωες του κλασσικού  αριστουργήματος του Σάμουελ  Μπέκετ «Περιμένοντας το Γκοντό». Πάνω σε έναν άγνωστο δρόμο που φαίνεται να  προεκτείνεται μέχρι το βάθος, με μόνη  συντροφιά και παρηγοριά ο ένας τον άλλο, φιλοσοφούν για τη ζωή με μια έμφυτη λαϊκή σοφία, συζητούν, φαινομενικά άσκοπα μα όχι άστοχα . Τα λόγια τους καθρέφτης των προβληματισμών και των αδιεξόδων του σύγχρονου ανθρώπου. Και περιμένουν ,  περιμένουν  με πίστη και προσμονή το Γκοντό, τον μυστηριώδη Γκοντό, που είναι ίσως ένα καλύτερο αύριο, ένα φωτεινότερο μέλλον,  η ευτυχία, ίσως ο έρωτας, ίσως ο θάνατος σαν λήξη στα αδιέξοδα και στα προβλήματά τους. Ο Γκοντό έιναι ίσως αυτό που αναμένει ο καθένας από εμάς από τη ζωή του, είναι η ίδια η αναμονή. 

Έξοχα ποιητική και ταυτόχρονα γήινη « Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα»

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Η «Πρώτη αγάπη», το διήγημα  του Ιωάννη Κονδυλάκη, ήταν απλά το πρόσχημα. Κρατώντας μόνο  τον βασικό κορμό της τρυφερής ιστορίας ο  έμπειρος  θεατρικός συγγραφέας  Άκης Δήμου πλάθει ένα σύνθετο ερωτικό δράμα και ταυτόχρονα ένα πραγματικό ποίημα , έναν ύμνο στην αγάπη και τον έρωτα. Αφετηρία είναι η πρώτη αγάπη, η άδολη, η απόλυτη εφηβική αγάπη˙ στη διαδρομή όμως του έργου καταγράφεται και υμνείται  γενικότερα ο έρωτας, πλατωνικός ή σαρκικός,  ώριμος ή νεανικός, ο έρωτας που καταδυναστεύει και εξυψώνει, που παιδεύει αλλά και θεραπεύει, αυτός που ολοένα αποζητά η ανθρώπινη φύση.

Ο ατμοσφαιρικός «Γυάλινος κόσμος» και μια πρόταση…

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Τον "Γυάλινο κόσμο" του Τεννεσί Ουίλιαμς  σε σκηνοθεσία της Γλυκερίας Καλαϊτζή παρακολούθησα πριν λίγες ημέρες στο θέατρο Τ. Η σκηνοθέτης  κτίζει μια ιδιαίτερα ζεστή και ατμοσφαιρική παράσταση πάνω στο κλασσικό έργο, με όμορφους φωτισμούς και μουσικές, ιδιαίτερα προσεγμένα σκηνικά και κοστούμια και κυρίως μέσα από πολύ δυνατές, μεστές ερμηνείες  από όλους τους ηθοποιούς. Η έμπειρη Γιώτα Φέστα κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο της μητέρας με μια ρεαλιστική ερμηνεία που η αλήθεια της καθηλώνει, ο Χρήστος Παπαδόπουλος ενσαρκώνει μοναδικά  το σύνθετο ρόλο του Τομ, η  Κατερίνα Συναπίδου αποδίδει με πιστότητα  την εύθραυστη, Λώρα, ενώ ο Δημήτρης Κρίκος ερμηνεύει με αυθεντικότητα τον ανάλαφρο Τζιμ.

"Ο Αμερικάνος", ιστορίες αγάπης.

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Δυο ιστορίες αγάπης που εκτυλίσσονται πάνω στη σκηνή, αυτό ακριβώς είναι η θεατρική παράσταση « ο Αμερικάνος», του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, σε σκηνοθεσία και ερμηνεία του Θανάση Σαράντου.

 Η πρώτη,  η ιστορία αγάπης που ενεπνεύσθη, εσκαρφίσθη ή και εβίωσε στον περίγυρό του ο αγαπημένος Αλ. Παπαδιαμάντης. Αυτή, της αρραβωνιαστικιάς, που καρτερικά περιμένει 20 χρόνια τον ξενιτεμένο αγαπημένο  της να επιστρέψει από την ξενιτειά. Και  από την άλλη πλευρά,  του αρραβωνιαστικού που επιστρέφει διστακτικός και καχύποπτος, φοβούμενος  πως η καλή του θα έχει εδώ και χρόνια κατά πάσα πιθανότητα παντρευτεί.

Πάντα επίκαιρο «Σπιρτόκουτο»

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Το «Σπιρτόκουτο» είναι μια διείσδυση στην σύγχρονη  ελληνική οικογένεια, όπου δυστυχώς πολύ συχνά η οικειότητα της συγγένειας αντί να αποτελεί πλέον συνεκτικό κρίκο και πηγή συμπόρευσης και κατανόησης  ανάμεσα στα μέλη της, αποτελεί αντίθετα δικαίωμα για άσκηση βίας, λεκτικής και σωματικής,  για κακομεταχείριση και παιχνίδια εξουσίας. Παρά το μικρό μέγεθος της λοιπόν, η θεμελιώδης αυτή κοινωνική ομάδα πυροδοτεί πολύ εύκολα πολέμους, ως σπιρτόκουτο, τόσο μικρό αλλά και τόσο εύφλεκτο την ίδια στιγμή. Το «Σπιρτόκουτο»,  αποτελεί την θεατρική απόδοση μιας παλαιότερης ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη, σε σκηνοθεσία του Στάθη Μαυρόπουλου, ο οποίος αναλαμβάνει και τον κεντρικό ρόλο.