Έξοχα ποιητική και ταυτόχρονα γήινη « Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα»

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Η «Πρώτη αγάπη», το διήγημα  του Ιωάννη Κονδυλάκη, ήταν απλά το πρόσχημα. Κρατώντας μόνο  τον βασικό κορμό της τρυφερής ιστορίας ο  έμπειρος  θεατρικός συγγραφέας  Άκης Δήμου πλάθει ένα σύνθετο ερωτικό δράμα και ταυτόχρονα ένα πραγματικό ποίημα , έναν ύμνο στην αγάπη και τον έρωτα. Αφετηρία είναι η πρώτη αγάπη, η άδολη, η απόλυτη εφηβική αγάπη˙ στη διαδρομή όμως του έργου καταγράφεται και υμνείται  γενικότερα ο έρωτας, πλατωνικός ή σαρκικός,  ώριμος ή νεανικός, ο έρωτας που καταδυναστεύει και εξυψώνει, που παιδεύει αλλά και θεραπεύει, αυτός που ολοένα αποζητά η ανθρώπινη φύση.

Ο ατμοσφαιρικός «Γυάλινος κόσμος» και μια πρόταση…

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Τον "Γυάλινο κόσμο" του Τεννεσί Ουίλιαμς  σε σκηνοθεσία της Γλυκερίας Καλαϊτζή παρακολούθησα πριν λίγες ημέρες στο θέατρο Τ. Η σκηνοθέτης  κτίζει μια ιδιαίτερα ζεστή και ατμοσφαιρική παράσταση πάνω στο κλασσικό έργο, με όμορφους φωτισμούς και μουσικές, ιδιαίτερα προσεγμένα σκηνικά και κοστούμια και κυρίως μέσα από πολύ δυνατές, μεστές ερμηνείες  από όλους τους ηθοποιούς. Η έμπειρη Γιώτα Φέστα κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο της μητέρας με μια ρεαλιστική ερμηνεία που η αλήθεια της καθηλώνει, ο Χρήστος Παπαδόπουλος ενσαρκώνει μοναδικά  το σύνθετο ρόλο του Τομ, η  Κατερίνα Συναπίδου αποδίδει με πιστότητα  την εύθραυστη, Λώρα, ενώ ο Δημήτρης Κρίκος ερμηνεύει με αυθεντικότητα τον ανάλαφρο Τζιμ.

"Ο Αμερικάνος", ιστορίες αγάπης.

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Δυο ιστορίες αγάπης που εκτυλίσσονται πάνω στη σκηνή, αυτό ακριβώς είναι η θεατρική παράσταση « ο Αμερικάνος», του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, σε σκηνοθεσία και ερμηνεία του Θανάση Σαράντου.

 Η πρώτη,  η ιστορία αγάπης που ενεπνεύσθη, εσκαρφίσθη ή και εβίωσε στον περίγυρό του ο αγαπημένος Αλ. Παπαδιαμάντης. Αυτή, της αρραβωνιαστικιάς, που καρτερικά περιμένει 20 χρόνια τον ξενιτεμένο αγαπημένο  της να επιστρέψει από την ξενιτειά. Και  από την άλλη πλευρά,  του αρραβωνιαστικού που επιστρέφει διστακτικός και καχύποπτος, φοβούμενος  πως η καλή του θα έχει εδώ και χρόνια κατά πάσα πιθανότητα παντρευτεί.

Πάντα επίκαιρο «Σπιρτόκουτο»

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Το «Σπιρτόκουτο» είναι μια διείσδυση στην σύγχρονη  ελληνική οικογένεια, όπου δυστυχώς πολύ συχνά η οικειότητα της συγγένειας αντί να αποτελεί πλέον συνεκτικό κρίκο και πηγή συμπόρευσης και κατανόησης  ανάμεσα στα μέλη της, αποτελεί αντίθετα δικαίωμα για άσκηση βίας, λεκτικής και σωματικής,  για κακομεταχείριση και παιχνίδια εξουσίας. Παρά το μικρό μέγεθος της λοιπόν, η θεμελιώδης αυτή κοινωνική ομάδα πυροδοτεί πολύ εύκολα πολέμους, ως σπιρτόκουτο, τόσο μικρό αλλά και τόσο εύφλεκτο την ίδια στιγμή. Το «Σπιρτόκουτο»,  αποτελεί την θεατρική απόδοση μιας παλαιότερης ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη, σε σκηνοθεσία του Στάθη Μαυρόπουλου, ο οποίος αναλαμβάνει και τον κεντρικό ρόλο.

Τολμηρή , ρεαλιστική, «Ρωσική Επανάσταση»

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Η παράσταση είναι μια τολμηρή και διεισδυτική  παρατήρηση του προικισμένου σκηνοθέτη με τη χαρισματική προσωπικότητα Τσέζαρις Γκραουζίνις,  στα γεγονότα του Οκτώβρη του 1917, που εκατό ολόκληρα χρόνια πριν σφράγισαν την παγκόσμια ιστορία. Με επίκεντρο πάντοτε τον άνθρωπο, αυτό το μικρό και αδύναμο, μα κάποιες στιγμές τόσο απαιτητικό και τόσο αδίστακτο πλάσμα….

Αφορμή για να χτίσει το έργο του είναι  ένας ανυποψίαστος, απλός στρατιώτης, ο Ιβάν ή Βάνιας, που βιώνει τραγικές στιγμές στο πεδίο της μάχης του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Ο Βάνιας σώζεται ως εκ θαύματος και στο δρόμο της επιστροφής συναντά τους ξεσηκωμένους μπολσεβίκους, που ευαγγελίζονται την επανάσταση και πορεύεται πλέον μαζί τους.

Καλωσόρισμα στην "Αυλή των θαυμάτων"

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Πρεμιέρα πριν από λίγες ημέρες για το ΚΘΒΕ που μας καλωσόρισε στη Μονή Λαζαριστών, στην Αυλή του, την «Αυλή των θαυμάτων». Έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, του πρωτοπόρου Έλληνα δραματουργού, που απεικόνισε στη διάρκεια της ζωής του με απίστευτο ένστικτο, διεισδυτικότητα και τρυφερότητα την ελληνική πραγματικότητα σε όλη τη διάρκεια του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα.

ΤΟ ΕΡΓΟ

Η Αυλή των θαυμάτων, ένα από τα πρώτα έργα του Καμπανέλλη, αναφέρεται στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, την πληγωμένη από πολλά δεινά, και στους ανθρώπους της. Μια ομάδα από αυτούς σε μια αθηναϊκή αυλή, μέσα στα βάσανα και τις δυσκολίες  που αντιμετωπίζουν, αναζητούν το όνειρο. Θέλουν να υπερβούν τα όριά τους, να ζήσουν μια καλύτερη ζωή, να ξεφύγουν από τον δυσάρεστο κόσμο και τα φαντάσματα του παρελθόντος, να πετύχουν το θαύμα.

"Τι λείπει;" Εμπνευσμένη χοροθεατρική παράσταση

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Πρεμιέρα πριν από λίγες ημέρες για το θέατρο Αυλαία με μια μοναδική χοροθεατρική παράσταση από την ομάδα   Oberon          στο έργο  «Tι λείπει;»  Η εμπνευσμένη, δημιουργική θεατρική ομάδα της Θεσσαλονίκης αναζητά μέσα από διαδοχικά χορευτικά  δρώμενα την απάντηση στο παντοτινό ερώτημα: Τι λείπει για να είμαστε ευτυχισμένοι; Τι λείπει και τι κάνουμε για να το βρούμε;

Με λιτά σκηνικά και εξαιρετικά κοστούμια σε λευκό και  μαύρο, που παραπέμπει προφανώς στο ότι η ζωή μας μπορεί να πάρει οποιοδήποτε χρώμα, το χρώμα που εμείς της δίνουμε˙ με αέναη χορευτική κίνηση πάνω  στη σκηνή -τα πάντα ρει- παρουσιάζει χορευτικά διαφορετικούς τύπους ανθρώπων και σχέσεων και την πιθανή μετεξέλιξή τους. Μέσα από τη συνύπαρξη, τη συνεργασία, την αλληλεπίδραση, τη σύγκρουση, με συνεχή δράση, αγώνα, προσπάθεια, αναζήτηση και υπό τους αδιάκοπους ήχους της μουσικής οι ήρωες εξερευνούν και ανακαλύπτουν  τι λείπει, που  αν το βρούμε θα οδηγηθούμε στην ευτυχία.