«ΓΡΑΝΑΔΑ», ύμνος στη ζωή.

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Η ιστορία μιας σύγχρονης ελληνικής οικογένειας; Η ιστορία μιας βασίλισσας με αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και τραγική μοίρα; Η ιστορία του σύμπαντος και της δημιουργίας της ζωής; Ή μια φιλοσοφική και ταυτόχρονα καθημερινή αναζήτηση, δηλαδή κάτι παραπάνω από όλα αυτά; Τελικά, η ιστορία για ένα πένθος ή ένας ύμνος στη ζωή; Τι είναι λοιπόν η «Γρανάδα», το νέο έργο του ταλαντούχου σκηνοθέτη και θεατρικού συγγραφέα Γιάννη Καλαβριανού;

Επισκεφτείτε «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα»

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Το τελευταίο θεατρικό έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα», παρουσιάζει το Θέατρο του Άλλοτε, ένα έργο με θέμα την κοινωνική καταπίεση των γυναικών στα χωριά της Ισπανίας των αρχών του 20^ου αιώνα, σε σκηνοθεσία Βαρβάρας Δουμανίδου.

«Εξομολογήσεις» με πάθος.

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Μια διαφορετική προσέγγιση και θεατρική απόδοση σε τρία διηγήματα του αγαπημένου  Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη επιχειρεί ο Δημήτρης Σακατζής με το «Θίασο» του στην παράσταση "Εξομολογήσεις". Προσέγγιση που εστιάζει στην σχολαστική αναπαράσταση μέσα από έντονη σωματική κίνηση και παντομίμα των αναμφίβολα ολοζώντανων εικόνων που περιγράφει ο μεγάλος συγγραφέας. Μέσα από αυτή την ιδιαίτερη και άκρως παραστατική απόδοση  η προσοχή του θεατή αποσπάται σε ένα βαθμό από την χαρακτηριστική  γλώσσα και την εσωτερική μελαγχολία που αποπνέει ο παπαδιαμαντικός λόγος και  αναδεικνύονται στοιχεία της  γραφής του συγγραφέα που συχνά παραμελούμε να παρατηρήσουμε,  όπως το βάρος που δίνει πολύ συχνά στη λεπτομέρεια, αλλά κυρίως το καταλυτικό του χιούμορ, καθώς το κωμικό στοιχείο άλλοτε υπόγεια και άλλοτε εμφανέστερα έχει πολλές φορές έντονη παρουσία.

Φωτεινός " Φάρος"

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Μετά τον Πουπουλένιο και το Θεό της Σφαγής, ο γνωστός ανήσυχος Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με το νέο έργο που σκηνοθετεί, τον «Φάρο», του σύγχρονου Ιρλανδού συγγραφέα Κόνορ Μακφέρσον.

Μια παρέα τεσσάρων Ιρλανδών απόκληρων της ζωής και  στο φάσμα του αλκοολισμού ανταμώνουν σε ένα υπόγειο διαμέρισμα μια παραμονή Χριστουγέννων.  Είναι το σπίτι του τυφλού Ρίτσαρντ, όπου  επιστρέφει ο Σάρκυ, ο αδερφός του για να τον φροντίζει , μιας και ο Ρίτσαρντ έχει πρόσφατα χάσει την όρασή του. Μαζί τους και άλλοι δυo παλιόφιλοι, ο Ιβάν και ο Νίκυ, όλοι τους αποτυχημένοι τόσο στα προσωπικα όσο και στα επαγγελματικά τους. Καταναλώνοντας ασταμάτητα λίτρα ουίσκυ και μπύρας επιχειρούν να αντέξουν την καθημερινότητά  και τη ζωή τους, καθώς δεν υπάρχει τίποτε το αξιοσημείωτο που να την γεμίζει. Καταλύτης στη συνάντηση αυτή ένας    μυστηριώδης, αινιγματικός άντρας, ο κύριος Λόκχαρτ, ο οποίος καταφθάνει επίτηδες  ακριβώς εκείνο το  γιορτινό βράδυ πριν από τη γέννηση του Χριστού, την κατάλληλη  στιγμή για να ξυπνήσει μνήμες από το παρελθόν και να στήσει στον τοίχο κάποιους από τους συνδαιτυμόνες.

"Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα"

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Ήταν ένα έργο που όμοιό του, κάπως έτσι δομημένο σε μικρά επεισόδια, εντελώς σύγχρονο, ένα θέατρο του πραγματικού με θεματολογία που αφορά τον καθένα  μας  και τον άνθρωπο της διπλανής μας πόρτας,  ήθελα καιρό να δω. Αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι ενώ το τρέιλερ έλεγε πως είναι ένα έργο για την αγάπη, θα ήταν τελικά ένα έργο που θα αναφερότανε στη  μη αγάπη.

"Ο γιος μου Νικόλαος Μάντζαρος", κι αν δεν ήταν γιος της, έγινε

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

Μια λαμπερή κυρία του θεάτρου, ηθοποιός μα και θεατρική συγγραφέας ταυτόχρονα, η κυρία Χρύσα Σπηλιώτη, ανέλαβε και έμελλε να  γίνει η δεύτερη μητέρα του Νικολάου Μάντζαρου, του συνθέτη του εθνικού μας ύμνου.

"Περλιμπλίν και Μπελίσα". Κομψοτέχνημα

ΚΡΙΤΙΚΗ της Βικτωρίας Ιωσηφίδου

«Ο έρωτας του Δον Περλιμπλίν με τη Μπελίσα στον κήπο του- Τραγούδι της αγάπης σε τέσσερις εικόνες κι έναν πρόλογο- Παραλλαγή δωματίου», είναι ο ακριβής τίτλος του κάπως περιορισμένου  σε διάρκεια αυτού θεατρικού του Φ. Γκαρθία Λόρκα. Ο τίτλος αυτός  μας παραπέμπει στην πρόθεση του συγγραφέα  να συνεχίσει το έργο με κάποια ή κάποιες  επιπλέον παραλλαγή-ες, κάτι που όμως δεν κατέστη εφικτό λόγω του πρόωρου και τραγικού χαμού του.